Karaluchy Prusaki Karaczany

Występowanie:

• pomieszczenia gospodarcze, w których przechowywane są plony
• kopce z ziemniakami
• duże bloki mieszkalne (zwłaszcza dolne kondygnecje: pralnie, hydrowęzły, piwnice)
• kuchnie
• łazienki
  
  Biologia
  Jaja karaluchów rozwijają się w kokonach przyczepionych początkowo do odwłoka samicy. W każdym kokonie znajduje się od 12 do 18 jaj. Samica po kilku dniach noszenia kokonu umieszcza go w zacisznym i ciemnym miejscu, np. w szczelinie muru, we framudze drzwi, za listwą podłogową, w kołnierzu rury ciepłowniczej. W ciągu życia samica składa do 5 kokonów. Rozwój karaluchów trwa od 8 do 12 miesięcy, niekiedy ponad rok. Żyją około dwóch lat.
  
  Szkodliwość
  Niszczą i zanieczyszczają żywność, mogą też przenosić niebezpieczne choroby wirusowe i bakteryjne, podobnie jak prusaki, na powierzchni swojego ciała lub poprzez odchody. Są także nosicielami pasożytów jelitowych - glist, owsików, tasiemców.
  
  Profilaktyka
  Polega na zadbaniu o takie uszczelnienie mieszkania, aby nie przedostawały się do niego owady z innych pomieszczeń (np. ze zsypów). Częste sprzątanie - zmywanie i ścieranie powierzchni, zamiatanie - niepokoi owady i może bardzo widocznie wpłynąć na ograniczenie ich liczby w pomieszczeniu.
  
  Zwalczanie
  Trzeba rozpocząć od oszacowania ilości owadów w pomieszczeniu. Jeżeli sporadycznie, tylko w nocy, pojawiają się owady dorosłe - nie jest ich dużo. Jeżeli natomiast różne stadia rozwojowe można zauważyć także w ciągu dnia - zapewne jest ich znaczna ilość. W pierwszym przypadku wystarczające będzie rozstawienie trutki w małych pojemnikach. Jeżeli owadów jest dużo, same trutki nie pomogą. Należy wtedy najpierw zastosować preparat aerozolowy, zawiesinowy lub emulsyjny do opryskiwania powierzchni. Owady najczęściej przebywają w miejscach niedostępnych dla człowieka, dlatego w celu szybszego pozbycia się szkodników możemy posłużyć się preparatem w postaci żelu, który działa na karaluchy jak wirus, zatruwając osobniki, które nie miały bezpośredniego kontaktu z trutką, a jedynie miały kontakt z osobnikami, które spożyły trutkę.